De inspiratie komt voort uit een speels ritueel dat Thomas vaak met zijn dochter speelt: samen een fantasiedier verzinnen. Deze intieme vorm van verbeelding is vertaald naar een poëtische en dromerige scène, waarin werkelijkheid en fantasie samensmelten. “Luca” belichaamt daarmee zowel de onschuld van het spel als de mysterieuze sfeer die kenmerkend is voor de serie Children of the Moon. De verstilling in het beeld creëert een lichte vervreemding en nodigt de toeschouwer uit om langer te kijken en de details te ontdekken. De spanning tussen tederheid en stilstand vormt de kern van het werk.

​

Tegelijkertijd staat het kunstwerk stil bij de pure schoonheid van de natuur, bekeken door de ogen van een kind. Kinderen kunnen naar dieren en natuurlijke vormen kijken alsof zij die voor het eerst in hun leven zien, zonder oordeel, zonder haast, vol verwondering. Het werk roept de vraag op wanneer volwassenen dat vermogen tot onbevangen kijken verliezen. Binnen deze serie wordt de toeschouwer uitgenodigd om opnieuw naar de natuur te kijken met vernieuwde ogen: aandachtig, nieuwsgierig en open voor het wonderlijke in het alledaagse.

​

Dit mixed media kunstwerk op dibond combineert verschillende technieken tot een gelaagd en verstild beeld. Het paneel is eerst behandeld met gesso en acrylverf, waarna een zwart-wit transfer op het oppervlak is aangebracht. Vervolgens is het werk opgebouwd met transparante glacerende lagen olieverf, waardoor diepte en zachtheid ontstaan. Subtiele accenten van goudverf en verwerkt bladgoud zorgen voor een kostbare, bijna sacrale uitstraling en versterken het gevoel van tijdloosheid.